Ο Ιατρός Χάρης Μαντούβαλος είναι γνωστός για την ακούραστη πάλη που δίνει επί 25 χρόνια για να στηρίξει τα ζευγάρια που δίνουν τη μάχη τους για τεκνοποίηση.
Σαν πατέρας της αναπαραγωγικής ανοσολογίας στην Ελλάδα, είναι πρωτοπόρος σε ένα πεδίο που εμπεριέχει πολλή ελπίδα για εκείνους που είναι "στιγματισμένοι" σαν στείροι ή βασανίζονται με επαναλαμβανόμενες αποβολές, ένα πρόβλημα που επηρεάζει 1 στα 200 ζευγάρια.
Ακόμη και μετά την αποτυχία της εξωσωματικής γονιμοποίησης, το 86% των ζευγαριών που του αποστέλλονται αντιλαμβάνονται ότι το όνειρό τους για ένα παιδί μπορεί να γίνει πραγματικότητα.
Γράφτηκε με εξετάσεις στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης απ' όπου αποφοίτησε το 1970. Το 1972 εξελέγη Διδάκτωρ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών με το βαθμό "Αριστα".
Μετά από την απόκτηση της ειδικότητας της Μαιευτικής-Γυναικολογίας έκανε μετεκπαίδευση στη Μπολόνια, στις Η.Π.Α., στην Αγγλία και στη Γερμανία.
Το 1976 ανέλαβε Επιστημονικός Υπεύθυνος του "ΚΕΝΤΡΟΥ ΣΤΕΙΡΟΤΗΤΑΣ-ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ και ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΟΎ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ" του Γενικού Νοσοκομείου Πειραιά. Το 1977, αφού ολοκλήρωσε την παρακολούθηση του τμήματος Ανωτέρων Σπουδών Γυναικολογικής Ενδοκρινολογίας στο "INSTITUTO di CLINICA MEDICA GENERALE e TERAPIA MEDICA" του Πανεπιστημίου Μπολόνια ίδρυσε, οργάνωσε και λειτούργησε στο Γ. Ν. Πειραιά Ερευνητικό Ιατρείο Αναπαραγωγής του Ανθρώπου για την μελέτη ζευγαριών που δεν μπορούσαν να φθάσουν σε τελειόμηνο μωρό. Το 1982 παρακολούθησε Μετεκπαιδευτικά Μαθήματα στις "Τεχνικές του Σπέρματος" στο Νοσοκομειακό Κέντρο του Bicetre, στο UNIVERSITE de PARIS-SUD (XI), Γαλλία.
Το 1983 εκλέχτηκε Υφηγητής στο μάθημα της Μαιευτικής και Γυναικολογίας και με τη μελέτη του εντόπισε τους κατασταλτικούς παράγοντες κατά τη διάρκεια μιας φυσιολογικά εξελισσόμενης κύησης, ώστε η μητέρα να αποδέχεται και να μην απορρίπτει το έμβρυό της. Στη συνέχεια ονομάστηκε αμ. Επικ. Καθηγητής της Μαιευτικής και Γυναικολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Από το 1986 δραστηριοποιήθηκε για τη σύσταση και λειτουργία Ερευνητικού και Κλινικού Ιατρικού Κέντρου με αντικείμενο τον Ανοσολογικό Ελεγχο ζευγαριών με επαναλαμβανόμενες αποτυχίες στην αναπαραγωγική τους προσπάθεια. Από το 1988 συνεργάζεται επαγγελματικά και μοιράζεται την τεχνογνωσία με το Εργαστήριο και την Κλινική της Αναπαραγωγικής Ανοσολογίας της Ιατρικής Σχολής του Σικάγου, υπό τη Διεύθυνση του Καθηγητή Alan Beer (εμπνευστή των περίφημων εμβολίων από λεμφοκύτταρα), το οποίο έχει την ευθύνη για την εκπαίδευση των συνεργατών του Κέντρου και ασκεί την εποπτεία του ποιοτικού ελέγχου των παρεχομένων υπηρεσιών.
Το 1998 εξελέγη ομόφωνα Αναπ. Καθηγητής στο "CHICAGO MEDICAL SCHOOL" με διπλή ιδιότητα σαν Καθηγητής Μικροβιολογίας-Ανοσολογίας και Μαιευτικής-Γυναικολογίας. Εχει την ιδιότητα του Διευθυντή του "Κέντρου καθ' Εξιν Αποβολών και Ανοσοθεραπείας", και συνεχίζει να ερευνά και να μελετά τη θεωρία του "εμβρύου ως μόσχευμα". Τα συμπεράσματα και οι ανακαλύψεις του είναι προσιτές και διαθέσιμες σε όλους εκείνους που τις χρειάζονται. Στην προσπάθεια του να βοηθήσει τους άλλους έχει αναπτύξει απλές διαγνωστικές διαδικασίες που μπορούν να προδικάσουν την αναπαραγωγική αποτυχία προτού ακόμα το ζευγάρι χάσει έστω και ένα έμβρυο.
